نقد فمینیستی رمان "رازی در کوچه‎ها" اثر فریبا وفی

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموختة زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس.

2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس.

چکیده

نقد فمینیستی یا زنمحور بهعنوان یکی از رویکردهای نقد ادبی در سال 1929 توسط ویرجینیا وولف، فمینیست پیش‌گام بریتانیایی در کتابی با عنوان «اتاقی از آن خود» بنیان نهاده شد. پرداختن به تجربه‌های زنانه، تعامل با جهان مردانه و بررسی شاخصههای سبک زنانه، از مهم‌ترین محورهای این شاخه از نقد است. در این مقاله به بررسی تصویر زن در رمان رازی در کوچهها از فریبا وفی، بر اساس مؤلفههای مذکور پرداخته میشود. نویسنده به ترسیم کلیشة «فرشتة خانگی» میپردازد؛ زنی منفعل، که در برابر بیرحمیهای نظام مردسالار و خشونتهای همسرش،  برای حفظ آرامش خانه، زبان سکوت را برمیگزیند. در پایان هم در وضعیت زنان و روابطشان تغییری رخ نمیدهد. در این اثر نیز مانند دیگر نوشتههای زنانه، شاخصههایی هم‌چون جزئینگری، اطناب و پرحرفی، نوستالژی و دالان در دالان بودن به چشم میخورد.

کلیدواژه‌ها